Nadszedł nowy piękny dzień . . .. No dzieci wstajemy!-wykrzyknęłam. Trzeba dziś: napoić koniki, nakarmić je, pojechać po mleko, nazbierać jagód, wyczyścić konie, wyczesać konie, pojechać do sadu babci jagody. Konie wyczyści... Izabela! Jaś pójdzie nad rzekę po wodę dla koni. Małgosia i Łucja pójdą po jagody. Ja z Sarą zrobimy resztę, to widzimy się niedługo. Pojechałam już do pana Henryka, i do sadu babci, więc z Sarą szybko wróciłyśmy i pomogłam reszcie. Emilko choć tu do mnie, zrobimy naleśniki na śniadanie!- powiedziałam i się uśmiechnęłam. Dobrze...mąka,jajka,woda,cukier,... wszystko jest, o właśnie idą Łucja i Małgosia z jagodami.- Słuchajcie: z jagód zrobimy dżem do naleśników, które będą na śniadanie ! Emilko, proszę cię wbij jajka do miski, a ty Małgosiu umyj jagody, Łucjo utrzesz jagody z Małgosią gdy skończy je myć ? - Tak, oczywiście- odpowiedziała. Minęło zaledwie pół godziny i śniadanie było gotowe. Hej, wszyscy ! Śniadanie, zapraszam ! I ranek minął nam bardzo przyjemnie.
CIĄG DALSZY NASTĄPI . . . . . . .
Jeśli nie wiesz o co chodzi, przeczytaj wszystko od pierwszego postu :)
♥ Moje Opowieści ♥
sobota, 2 lutego 2013
piątek, 1 lutego 2013
1-wszy dzień w mojej stadninie koni . . . Wstałam wcześnie rano, by pojechać z Sarą do mleczarni pana Henryka po mleko. Izabela ma 13 lat, więc poprosiłam żeby poszła do taty po 20 kostek siana dla koni. Tym razem wzięłam trochę więcej mleka, dla babci. Babcia ucieszyła się na mój widok, dała mi 2 tuziny jabłek jako przekąskę dla koni. Mama, zawsze we mnie wątpiła więc . . nie odwiedziłam jej. Gdy wróciłam do stajni konie były pełne energii, nie były wcale głodne. Tym razem dowiedziałam się, że Izabela nie boi się już koni i je nakarmiła.
Odstawiłam Sarę i zadbałam o nią. Nagle do naszej wsi przyjechał cyrk. Konie niepokoiły się tym hałasem, który wytwarzał cyrk. Chociaż turyści którzy przyjechali do cyrku zainteresowali się moją stadniną. Dzieci z miasta nigdy nie widziały żywych koni,-szeptali opiekunowie. W mgnieniu oka z Izabelą rozstawiłyśmy mały tor dla koni. Dzieci podchodziły i chciały dosiąść konie. Rodzice od razu wpakowali swoje pieniądze na ławkę przed stadniną. Ktoś wykrzyknął ,,Czy są tu kursy jazdy konnej dla dzieci?!" Z zdziwieniem odpowiedziałam : ,, Nigdy ich nie było ale już są " Na jeden dzień maksymalnie zabiorę 9-tkę dzieci. Rodzice pędem ustawili się w kolejkę i 9 pierwszych zapisało swoje dzieci na jedno dniowy kurs jazdy konnej.
Ciąg dalszy nastąpi ...
Info: Aby wiedzieć o co chodzi przeczytajcie wszystkie posty od początku.
Info: Mój kontakt z czytelnikami (e-mail): riki3@onet.pl
Info: Jeśli wam się podoba znajdźcie mnie na nk w 2 profilach:(link) mój normalny profil
Odstawiłam Sarę i zadbałam o nią. Nagle do naszej wsi przyjechał cyrk. Konie niepokoiły się tym hałasem, który wytwarzał cyrk. Chociaż turyści którzy przyjechali do cyrku zainteresowali się moją stadniną. Dzieci z miasta nigdy nie widziały żywych koni,-szeptali opiekunowie. W mgnieniu oka z Izabelą rozstawiłyśmy mały tor dla koni. Dzieci podchodziły i chciały dosiąść konie. Rodzice od razu wpakowali swoje pieniądze na ławkę przed stadniną. Ktoś wykrzyknął ,,Czy są tu kursy jazdy konnej dla dzieci?!" Z zdziwieniem odpowiedziałam : ,, Nigdy ich nie było ale już są " Na jeden dzień maksymalnie zabiorę 9-tkę dzieci. Rodzice pędem ustawili się w kolejkę i 9 pierwszych zapisało swoje dzieci na jedno dniowy kurs jazdy konnej.
Ciąg dalszy nastąpi ...
Info: Aby wiedzieć o co chodzi przeczytajcie wszystkie posty od początku.
Info: Mój kontakt z czytelnikami (e-mail): riki3@onet.pl
Info: Jeśli wam się podoba znajdźcie mnie na nk w 2 profilach:(link) mój normalny profil
czwartek, 31 stycznia 2013
Cześć ! Mam na imię Natalia, mieszkam w małej wsi tam znajduje się wspaniała stadnina koni. Również mam klacz, nazywa się Sara jest cała jasno brązowa w małe białe łaty, mieszkam tu z mamą ma na imię Beata, z moją młodszą siostrą Izabelą, babcią Jagodą. Tata wiecznie pracuje, ma na imię Franciszek. Pewnego dnia . . . zajrzałam do stajni pani Andżeliki popracować trochę z końmi. Sara od razu na mój widok do mnie popędziła. Jednak wszystkie konie były puszczone luzem, a pani Andżeliki nie było ! Strasznie się o nią niepokoiłam, konie przecież mogły uciec i, i, i no... Na drzwiach od stajni jednak zostawiła po sobie małą kartkę : ,,Natalio, mam nadzieję, że w porę ją dostrzegłaś musiałam opuścić naszą wieś ze względu na moje zdrowie, 58 lat pracy z końmi... dlatego stajnia zostaje teraz pod twoją opieką, dobrze wiesz co masz teraz robić. Powodzenia P.Andżelika." To ... to po prostu wspaniale ! Praca z końmi na zawsze, właśnie o tym zawsze marzyłam, tak ! Gdy tylko rodzice się o tym dowiedzieli, byli oburzeni ... Mama nigdy by sobie nie pomyślała, że konie to jest właśnie to, że to moje całe życie. Przecież mam 16 lat, pff... dam sobie radę. I jak powiedziałam tak się stało, przeprowadziłam się do mojej cudownej stadniny, a w tym wszystkim towarzyszył mi mój ukochany koń ,, Sara ".
Ciąg dalszy nastąpi . . .
Subskrybuj:
Posty (Atom)